📌 Meditasyon 🕒
Budizm'de tüm teknikler aylaklık için değil, belirli bir amaç içindir. Ölümü anmanın (Pali dilinde maranussati) amacı ve amacı nedir? Amacı, özelde kişinin kendi ölümünün kaçınılmazlığı ve genel olarak her şeyin geçiciliğinin doğası hakkında farkındalık geliştirmektir.
Bir yogi hem bedeninin hem de tüm dünyanın geçiciliğini fark etmeye başlarsa susuzluğu ve şehveti zayıflar. Susuzluğun zayıflamasıyla birlikte kaygı, korku ve genel olarak her türlü tatminsizlik azalır. Çünkü her türlü korku veya kaygı, şehvetin diğer yüzüdür. Bir şeye sahip olma arzusu ortaya çıktığı anda, kural olarak o anda var olmadığı için tatminsizlik ortaya çıkar.
İstenilen nesneyi almanın sevincinin ortaya çıkmasıyla birlikte onu kaybetme korkusu da ortaya çıkar.
İnsan ölüme hazır olduğunda KORKUSUZ doğar. Kendi ölümüyle hazırlıksız yakalanmayacaktır. Geçiciliğin farkında olduğu için sevdiği birinin ölümüne üzülmeyecektir.
Ölüm korkusundan beri – Diğer tüm korku türlerinin üzerine inşa edildiği temel korku olan bu teknik, tam olarak kişinin bedenine olan bağlılığını ortadan kaldırarak ölüm korkusunu ortadan kaldırmayı amaçlamaktadır.
Bu yöntem – dört koruyucu uygulamadan biri. Neye karşı korur? Ölümle ilgili tüm olumsuz duygulardan. Zihin istikrarlı ve korkusuz hale gelir.
Kötü niyetli kişilerin belirli bir kişinin ölümünü mektuplarla veya kelimelerle (lanetli) diledikleri ve bu dileğin veya lanetin gerçekten gerçekleşebileceği korkusunun zihnini ele geçirmesi nedeniyle öldüğü durumlar vardı.
Her şey böyle oldu çünkü talihsiz adamın zihni zaten kendi ölümü için programlanmıştı.
Bu uygulamada başarıya ulaşan bir yogi, kendi ölümü, hastalığı veya bir tür bela düşüncesiyle zihni sarsılmadığı için bu tür lanetlerden korunur. Bu uygulamaya koruyucu denilmesinin nedeni budur. Meditasyon seansının tamamını bu uygulamaya ayırmayı düşünmüyorsanız bile, ana uygulamaya geçmeden önce bunu birkaç dakika yapmanızda fayda var.
Ayrıca ölümümüzün farkında olursak onu yaklaştıracağımızı da düşünmemeliyiz. Öyle bir şey yok. Ölüme doğru hazırlık, aksine, yaşamı uzatır, çünkü birçok fiziksel bozukluk, eğitimsiz zihin bozukluklarıyla doğrudan ilişkilidir. Ölümümüzü önleyemeyiz ama bizi tehdit ediyorsa bir doz sakinlik ve farkındalık getirebiliriz.
Diğer dini sistemlerde, usta genellikle kendisinin bir parçasının (ruh, nefis) ölümden sonra ölmediği, fakat içinde yaşanılması hoş olan farklı dünyalara gönderildiği inancını benimser.
Bunun ölüm korkusunu azalttığı gösterilmiştir. Budizm, "benliğimizin" bir parçası olarak ölümden sonraki hayata inanmak yerine, ölümden sonra cennetteki yaşamla ilgili herhangi bir inanca başvurmadan ölüme bakmayı, yalnızca yaşamlarımızda gördüklerimizle, yani ölme süreciyle çalışmayı önerir.
Bu uygulamanın, cesedin ayrıntılı görselleştirilmesi olsun ya da olmasın pek çok yöntemi vardır.
Bhikkhu Nyanananda'nın yöntemi hakkında bilgi edinin.
Bu uygulamayı gerçekleştirmek için meditasyon pozu almanız ve bir cesedi görselleştirmeniz gerekir. Ceset ne kadar iğrençse, bu meditasyonun zihin üzerindeki etkisi de o kadar büyük olacaktır. Bu ceset ne kadar iğrenç olursa olsun, öldüğünde bedeninin de öyle olacağını anlamalısın.
Tamamen aynı olacaksınız. Görselleştirme stabil hale geldiğinde, seçtiğiniz aşağıdaki ayarları zihinsel olarak veya birer birer Pali dilinde veya daha uygun olan şekilde tekrarlamalısınız:
MARANAM ME DHUVAM
Ölümüm öngörülebilir,
JIVITAM ME ADHUVAM
Hayatım öngörülebilir değil
MARANAM ME BHAVISATI
Şüphesiz öleceğim
MARANAMPARIYOSANAM ME JEEVITAM
Hayatım ölümle sonuçlanacak
Ya da basitçe -
MARANAM - MARANAM
Ölüm – ölüm
Bu enstalasyonların ana fikri, %100 emin olabileceğimiz tek şeyin ölümümüz olduğudur.
Hayatımız ise kesintiye uğradığında olayların nasıl gelişeceğini tahmin edemeyiz. Ama kesintiye uğrayacağı da bir gerçek. Diğer her şey – hiçbir değeri olmayan tahminler.
Eski zamanlarda yogiler bu psikotekniği, çeşitli derecelerde çürümeye sahip cesetlerin veya yakılmış bedenlerin kalıntılarının ilk elden görülebildiği mezarlıklarda uygularlardı.
Bazı meditasyon merkezlerinde ve manastırlarda bu meditasyonun nesneleri olarak kullanılan bir iskelet veya iskeletin parçalarını görebilirsiniz. Yine de bu uygulamada asıl mesele, cesetlerin ayrıntılı bir şekilde görselleştirilmesi değil, bu bedenin geçiciliğine, yaşamın öngörülemezliğine dair derin bir farkındalıktır.