Akioshi Kitaoka - psikoloji profesörü, görsel (görsel) algı üzerine çalıştı. İzleyicinin görüntünün canlandırıldığı, resmin öğelerinin hareket ettiği konusunda kendinden emin bir izlenim edindiği bir dizi resim yarattı. Statik bir görüntünün hareket yanılsaması, bir psikoloğun araştırma çalışmasının sonucudur (duyusal görsel sistem, serebral kortekse giden bilgilerin %80'ini sağladığından, görsel analizörün anatomisi ve fizyolojisi psikologların araştırma konusudur.
Dönen yılanlar", Akioshi'nin hareket yanılsamasının en popüler resimlerinden biridir.
Kitaoka
B İnternette optik illüzyon işe yarıyorsa sizde bir sorun olduğu anlamına gelen hikayeler var. "Resim hareket ediyorsa yorgunsunuz demektir." Daha da kötü versiyonları var. Resim neden hareket ediyor? Aslında etki hem görsel hem de psikolojik tekniklerle açıklanıyor.
Parlaklık ve kontrastBu tür hareket illüzyonları algılanan parlak ve çok zıt bölümlerden oluşuyor.
Renkli görme, görsel analizcinin ışığın dalga boyundaki bir değişikliğe verdiği tepkidir. Görsel analizcinin renk-rakip nöronları, spektrumun bir bölümünü algılarken heyecanlanır ve diğerini algılarken engellenir. Kontrast olgusu, duyular arasındaki gerçek farkın abartılması veya eksik gösterilmesi şeklinde kendini gösterebilir.
Birçok ayrıntıkuvveti.
bakışınızı sürekli değiştirin: sabitleme refleksi sizi sürekli odaklanmaya zorlar, nesnenin görüntüsünü fovea merkeziyle birleştirir. Böylece hareket ivme kazanır, ne kadar çok bakarsanız, hareket yanılsaması o kadar güçlü olur.
Büyük nesnelerin görsel algısıOptik. Kitaoka'nın illüzyonları, kural olarak, çok sayıda küçük nesneden oluşan büyük bir nesneyi temsil eder.
Görüş açısının değiştirilmesi, merkezi ve çevresel görüş yardımıyla sağlanır. En küçük ayrıntıları dikkate almak için, görüntünün retinanın merkezi foveasındaki makulaya düşmesi gerekir; nesne genellikle çevresel görüşle algılanır.
Basitçe konuşursak, şekil ve perspektif. Sizi terimlerle sıkmamak adına: Kendi deneyimimizden, yuvarlak bir şeyin döndüğünü, dalga benzeri bir şekle sahip olduğunu ve bir noktadan çıkan ışınların radyasyonu temsil ettiğini biliyoruz.
Bir sanatçının resmine veya monitöre baktığımızda yaratılan görüntüye inanacağımız konusunda uzun zamandır hemfikiriz. Diğer teknikler sayesinde resim zaten "hareket ediyor", beyin "düşünüyor". bariz
Örneğin, “Dönen Yılanlar” optik illüzyonunda, her dairenin hacmi ustalıkla yaratılmıştır ve dairelerin kendileri iki katman halinde düzenlenmiştir.
“Dalga” illüzyonunda da aynı şekilde, “tanelerin” açısındaki hassas bir değişiklik dalgalılığı taklit eder. Renk geçişinin testere dişi etkisi, kırmızı disklerde etkili bir şekilde çalışır; dönme hareketi (bu). - parlak bir güneşin etkisinin basit bir taklidi: güneş diskine baktığınızda aynı etkiyi, dolayısıyla güneş sembollerini göreceksiniz)
Sıralanan görsel ve psikolojik tekniklerin tümü bir arada, doğru bir şekilde toplandığında büyüleyici bir algı yanılsaması yaratır.
Bu yanılsamayı görmek istediğimizi söylememek mümkün değil.
bakmak, eğlenmek istiyoruz. İsterseniz bakışlarınızı bir noktaya odaklayabilirsiniz, o zaman resim durağan, sıradan bir görüntüye dönüşür. Ancak uzun sürmez ve resim yeniden “canlanır”.
Dolayısıyla optik yanılsama olarak yaratılmış “hareketli” resimleriniz varsa bu normaldir, normal reseptörleriniz, renk ve ışık algınız, şekil ve perspektif algınız vardır, hepsi bu.
dinlenme.
Eklenebilecek tek şey: kendinizi kaptırmayın ve resimlere çok uzun süre bakmayın - optik yanılsamalar, çünkü listelenen sayısız etki nedeniyle, yalnızca gözün anatomik yapılarını değil, aynı zamanda çok büyük miktarda heterojen (ve oldukça anlamsız) bilgiyi aynı anda işlemek zorunda kalan beyni de büyük ölçüde zorlar ve yorarlar.