BÜYÜK SESSİZLİK
Sessizlik genellikle olumsuz bir şey, boş bir şey, seslerin yokluğu, gürültünün yokluğu gibi anlaşılır. Bu yanlış anlama yaygındır çünkü sessizlik yalnızca birkaç kişi tarafından bilinmektedir.
Sessizlik deneyimi olması gereken tek şey, gürültünün yokluğudur. Ancak sessizlik tamamen farklı, olumlu bir olgudur.
O varoluşsaldır, boş değildir. Daha önce hiç duymadığınız bir müzikle dolu, bilmediğiniz bir aromayla dolu, yalnızca iç göze çarpan bir ışıkla dolu.
Sessizlik hayali bir şey değil; bu gerçekliktir ve her birimizin içinde var olan gerçekliktir; asla içimize bakmayız.
İç dünyanızın kendi tadı, kendi aroması, kendi ışığı vardır.
Tamamen sessizdir, son derece sessizdir, sonsuza dek sessizdir. Hiçbir zaman gürültü olmadı ve olmayacak. Oraya hiçbir kelime nüfuz edemez ama sen oraya nüfuz edebilirsin.
Özünün merkezi, kasırganın merkezidir. Etrafında ne olursa olsun hiçbir şey onu etkilemez. O, ebedi sessizliktir: günler gelir ve gider, yıllar gelir ve gider, yüzyıllar gelir ve gider, hayatlar gelir ve gider, ama özünüzün ebedi sessizliği aynı kalır - aynı sessiz müzik, aynı ilahi koku, ölümlü, yani geçici olan her şeyin aynı aşkınlığı.
Bu sizin sessizliğiniz değil.
Sizsiniz.
O, otoritelerinizde olan bir şey değil; o sana sahiptir ve bu onun büyüklüğüdür.
Sen onun içinde var bile değilsin, çünkü senin varlığın rahatsız edici olacaktır.
Sessizlik o kadar derin ki içinde kimse yok, sen bile yok. Ve bu sessizlik sana gerçeği, sevgiyi ve daha binlerce bereketi getiriyor.